یکى از عوامل موفّقیت در زندگى داشتن هنر کوچک سازى سختیهاست . نخست باید سختیها را کوچک و سپس آنها را تحمّل کرد. این کار تحمّل پذیرى بیشتر سختیها را ممکن می سازد. اصل کوچک سازى نقش مهمّى در کاهش تنشها دارد.

2- توزیع تنش بر گذر زمان:

برخى افراد، در هنگام بروز سختى و بلاهای ناخوشایند، حال را به گذشته و آینده خود تعمیم مى دهند. این افراد تمام
 ناخوشایندیهاى گذشته را زنده مى کنند و به هیچ نقطه مثبت آن نمى اندیشند و همه گذشته را با مقیاس حال مى سنجند . برای آینده، هیچ افق روشنى را تصوّر نمى کنند و همه آینده را پر از رنج و بدبختى مى پندارند؛ سپس اندوه همه گذشته و حال و آینده را بر زمان حال بار مى کنند.

 در این حالت، احساس تلخ گذشته تمام نمی شود و آینده نیامده بر زمان حال بار مى شود. بدیهى است که چنین فشار سنگین روانى  خردکننده و شکننده خواهد بود. این در حالى است که اندوه هر روز مخصوص همان روز است . زمان اندوه گذشته به سر آمده است و شایسته نیست که دوباره آن را زنده کنیم . براى هر حادثه ، یک دوره فشار روانى طبیعى است؛ اما اگر این دوره بارها و بارها تکرار شود، غیر طبیعى و تحمّل ناپذیر می شود و این گونه است که زندگیها سخت و تلخ تر مى شود.

در مورد آینده نیز همین گونه است :
1- نباید همه آینده را با عینک حال دید و آن را تاریک و تلخ دانست . درست است که بخشى از سختیهاى وارد شده در زمان آینده نیز ادامه مى یابد، اما نباید فراموش کرد که در همه آینده تداوم نمى یابد. حوادث پایان می پذیرد و همه آینده را اشغال نمى کند .

 2- چه دلیلى دارد که تلخى تداوم حادثه در آینده را هم اکنون تجربه کنیم؟ ممکن است بخشى از آینده نیز - همانند حال - ناخوشایند باشد، اما هیچ علتی ندارد که ناخوشى آن را هم اکنون تجربه و آن را بر خود تحمیل کنیم .

امام صادق (ع) مى فرمایند: بر این دنیا بردبار باشید که ساعتى بیش نیست . آنچه گذشته ، نه رنج آن را در مى یابى و نه سرور آن را؛ و آنچه نیامده، نمى دانى که چیست. همانا دنیا همین ساعتى است که اکنون در آنی.

امام على (ع) مى فرمایند: فردا را امروز بر خود وارد نساز. اندوه امروز براى امروز کافى است. فردا با دل مشغولی هاى خود فرا مى رسد . تو اگر اندوه فردا را بر امروز تحمیل کنى، حزن و رنج خود را افزوده اى.

 همچنین، امام على (ع) مى فرمایند: اندوه سال خود را بر امروز خود وارد نساز؛ که در هر روز آنچه براى تو مقدر شده کافى است . پس اگر فردا از عمر تو باشد، خداوند سبحان در هر فردایى روزى جدید تو را به تو خواهد رساند؛ و اگر از عمر تو نباشد، چرا برای چیزى اندوهگین مى شوى که مال تو نیست؟

منبع: شبکه پیام سیما (منبع مورد استفاده من...)